วันพฤหัสที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2565

ลูกผู้ชายชาติพระ? / โดย พระพยอม กัลยาโณ

On December 16, 2016

คอลัมน์ : สำนักข่าวพระพยอม
ผู้เขียน : พระพยอม กัลยาโณ

ช่วงนี้ปรากฏแห่งเงินทำให้บางวัดเป็นโรคกระเพาะบุญที่อิ่มไม่พอ ผลร้ายก็เป็นอย่างที่พระพุทธเจ้าตรัสว่า เงินเป็นอสรพิษสำหรับพระ ถ้าไปเก็บไปจับไปสะสมก็มักจะเกิดปัญหาอย่างมากเรื่องเลย อย่างที่บอกว่า พระมีปัญหาเรื่องเงินกับผู้หญิงนี่แหละคือตัวทำลายความบริสุทธิ์ผุดผ่อง

พระผู้ใหญ่บางรูปเคยพูดว่า ท่านได้รับเงิน 30 กว่าล้านบาท ตอนนี้ท่านก็บอกว่าไม่น่าพูดเลย พูดไปก็เหมือนบอกว่าเรายี่ห้อเดียวกันกับพวกหิวเงิน หิวอสรพิษ เช่น คนเอาป้ายแขวนคอว่าหมดตัวเพราะวัดนี้ หมดตัวเพราะเมียเอาเงินไปทำบุญหมด หรือมีคนถือป้ายบอกให้มอบตัว เจ้าหน้าที่ตำรวจจะได้กลับไปหาลูกเมียช่วงปีใหม่ หรือคนที่อยู่ในวัดเป็นหมื่นจะได้กลับไปอยู่กับครอบครัว ทำให้เขาลืมห่วงบ้าน ห่วงครอบครัว

ไม่รู้ที่สอนนั้นสอนกันยังไง ธรรมะแปลว่าหน้าที่ หน้าที่สวดมนต์ ไม่ใช่มาสวดปิดประตูวัด สวดที่บ้านก็สวดได้ สวดที่ไหนก็สวดได้ ถ้ามีความเหมาะสม สะอาด สงบ นี่อะไรกันนักหนา สวดทางประตูเข้าวัด มันต้องมีเรื่องลับลวงพรางอะไรแล้วล่ะ

เพราะฉะนั้นก็อยากฝากบอกญาติโยมว่า ถึงเวลาจะตื่นตาตื่นใจ ดูเหตุดูผล คำว่าโดนกลั่นแกล้ง ใครแกล้งให้คนไปลำบากหมดเนื้อหมดตัว ถ้าหากรัฐบาลแกล้งก็เป็นรัฐบาลกินหญ้า เป็นพวกวัวพวกควาย แกล้งให้ตัวเองเดือดร้อนทำไม เอาไฟโยนใส่ตัวเองก็ไหม้ผอง ตอนนี้รัฐบาลเหมือนจะไหม้ผองไปแล้ว ถูกกล่าวหาว่าเจ้าหน้าที่กลั่นแกล้ง ใครจะโง่ไปแกล้ง ถ้าแกล้งหมาแล้วหมากัดก็ไม่มีใครอยากจะแกล้งหมาตัวนั้น แกล้งคนก็โยนเรื่องเสื่อมเสียมาให้ ใครจะไปแกล้ง รัฐบาลไม่โง่ถึงขนาดนั้นหรอก แต่รัฐบาลบอกไม่ชี้แจง ไม่ให้ข่าว ไม่โต้ตอบ ทางโน้นก็อัดเอาว่ารัฐบาลกลั่นแกล้ง

พระพุทธเจ้าเคยตำหนิพระเหมือนกัน อยู่กันทั้งพรรษาไม่พูดกันเลย ท่านบอกอยู่กันคล้ายกับเดรัจฉาน เพราะเดรันฉานไม่พูดกัน บางเรื่องควรพูด อย่างเรื่องขีดเส้นตายอย่างนั้นอย่างนี้ เรื่องนี้ไม่น่าพูดเท่าไร พอขีดเส้นตายแล้ว คนที่ขีดเส้นตายจะตายเอง ตายจากความน่าเชื่อถือ เพราะฉะนั้นเรื่องนี้ต้องใช้เหตุใช้ผล ใช้วิจารณญาณ เวลานี้ก็มี 2 กลุ่มละ ถ้าคนที่เชื่อว่าบริสุทธิ์ ทำไมไม่คิดถึงกลุ่มที่เขาเชื่อว่าไม่บริสุทธิ์

คนที่เชื่อว่าไม่บริสุทธิ์ก็ต้องสงสารพวกที่เชื่อว่าบริสุทธิ์บ้าง อย่าถึงกับทำร้ายร่างกายกัน ทำอะไรให้บาดเจ็บเดือดร้อน สงสารเขาที่เชื่อแบบนั้น เราก็เชื่อแบบของเราด้วยเหตุผลของเรา เขาก็เชื่อด้วยความรู้สึกเหตุผลของเขา

ก็อยากจะฝากคำเตือนของสมเด็จใหม่ สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ ที่ท่านบอกว่า เป็นอะไรไม่สำคัญ มันอยู่ที่ว่าเรากำลังทำอะไรสำคัญที่สุด เป็นลูกศิษย์ใคร เป็นคนวัดไหนไม่สำคัญเท่ากับกำลังทำอะไรกับพระศาสนา กำลังทำอะไรกับประเทศชาติ กำลังทำอะไรกับรัฐบาลที่กำลังบริหารประเทศให้ต้องเสียเวลาแก้ปัญหาต่างๆ เสียอารมณ์กับเรื่องของคนๆเดียวที่ไม่เสียสละ ทำให้คนนับหมื่นพลอยลำบาก

พระราชาที่ติดสุข ไม่เสียสละความสุขส่วนตัว ทหารจะยิงปืนสู้ข้าศึกบอกว่าอย่ายิง เดี๋ยวนางสนมที่กำลังให้ความสุขปรนเปรอตกใจ กรุงศรีอยุธยาจงเสียไป

นี่พระศาสนาจะเสียก็เพราะพวกลูกผู้ชายชาติพระที่ไม่ยอมเสียสละความสุขส่วนตัว จะเข้าคุกเข้าตะรางก็ไม่ถึงกับเจ็บปวดล้มตาย พระพิมลธรรมท่านก็เคยเข้าคุก ออกมาท่านก็อยู่เป็นสุขได้ อยู่ในคุกท่านก็เขียนหนังสือ ปลาอยู่ในตู้ถูกขังตลอด แล้วจะไปบอกว่าแกล้งปลา ปลาทำอะไร ปลาบางอย่างอาจปลอดภัยกว่าไปอยู่ข้างนอก แหวกว่ายอยู่ในบึงใหญ่ ถูกเบ็ดตกกระชาก ถูกแหวกไส้ใส่กะทา แต่อยู่ในตู้ ไม่มีประมงคนไหนจะเอาเบ็ดไปหย่อน เลยปลอดภัย ไม่ถูกเหยื่ออะไรไปล่อ

คนที่ไปปกป้องก็เหมือนเหยื่อที่จะไปเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายกับคนๆเดียวหรือพระองค์เดียว ซึ่งดูแล้วไม่คุ้มเสียเลย ได้อิสรภาพ แต่ลูกศิษย์ลูกหาแทบจะพังพาบไปตามๆกัน อันนี้น่าจะใคร่ครวญเสียให้ดี

เจริญพร


You must be logged in to post a comment Login